Το πιο θερμό επεισόδιο θα συμβεί την πιο κρύα νύχτα του χειμώνα στο βασίλειο των πουλιών! Δύο καινούρια πουλιά έφτασαν στη χώρα και θέλουν να μείνουν εκεί. Τα άλλα πουλιά όμως δεν καλοβλέπουν αυτή την εγκατάσταση μέχρι που....
Το ήξερες ότι το πρώτο
μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας στην ιστορία της
λογοτεχνίας γράφτηκε τον 2ο αι μ.Χ.; Όχι ε? Κι όμως! Το 2ο αιώνα μ.Χ. ο
Λουκιανός έγραψε κάτι ευφάνταστες ιστορίες που διαβάζοντάς τες σε κάνει
να πιστεύεις πως ο George Lucas σίγουρα από εκεί εμπνεύστηκε την ταινία
"Ο πόλεμος των άστρων"! Κι αν ακόμα αμφιβάλεις διάβασε παρακάτω!
Ένα αστέρι, καλέ, τι ζητώ;
Ένα χρυσό αστεράκι κι ένα κόκκινο Μπράβο!
Τι δηλαδή; Είναι ο Αντώνης καλύτερος
μαθητής από μένα; Αστεία πράγματα...
Άλλος είναι ο λόγος που η δασκάλα δεν μου δίνει αστεράκι,
κι απ' το μυαλό δεν μου το βγάζετε:
η δασκάλα με μισεί!
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Το μικρό κορίτσι της ιστορίας νιώθει πως η δασκάλα του δεν το αγαπά. Φαίνεται να επιβραβεύει όλους τους άλλους μαθητές και εκείνη ποτέ. Παρόλο που προσπαθεί και βάζει τα δυνατά της να την εντυπωσιάσει δεν παίρνει αστεράκι στην εργασία της. Ούτε τότε που ανέπτυξε δεξιοτεχνικά το θέμα της μόλυνσης του περιβάλλοντος, ούτε ακόμα όταν περιέγραψε με όμορφα και εντυπωσιακά λόγια την ίδια την δασκάλα. Δεν φαίνεται να συγκινείται με τίποτα. Αποφασίζει λοιπόν στην επόμενη εργασία της να γράψει την αλήθεια της και το πώς αισθάνεται. Να αφήσει τα συναισθήματά της να βγουν και να την καθοδηγήσουν.
Ο Δρακούλης φέτος θέλει να κάνει αυτά τα Χριστούγεννα να είναι μοναδικά! Θέλει να βρει το τέλειο έλατο για να στολίσει στο σπίτι του, να πάρει ολα τα δώρα που έχει στη λίστα του, να φτιάξει το πιο γλυκό στεφάνι να κρεμάσει στο τζάκι! Μόνο που τα πράγματα δεν πάνε όπως ακριβώς θα θελε! Ο Δρακούλης είναι αποφασισμένος, και μέσα σε όλες τις δυσκολίες θα καταφέρει να κάνει τα Χριστούγεννά του μαγικά!
Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα παιδί που το έλεγαν Ασίντ. Στη χώρα του, το όνομά του σημαίνει λιοντάρι, και πραγματικά το μικρό αγόρι δεν φοβόταν τίποτα! Έπαιζε στη γειτονιά του με τα άλλα παιδιά μέχρι να βραδιάσει, ανέμελο και ευτυχισμένο. Ώσπου όλα άλλαξαν μια μέρα που ήρθε ο πόλεμος και θρονιάστηκε στη χώρα του. Το μικρό αγόρι αναγκάστηκε να φύγει, να ταξιδέψει μόνο του, να φτάσει σε μια άγνωστη χώρα, ξένο μεταξύ ξένων, με μόνη συντροφιά ένα κόκκινο κουμπί. Αυτό έγινε ο φίλος του, το μόνο δικό του πράγμα. Ώσπου ξαφνικά ο Ασίντ μια μέρα χάνει το κουμπί του...