Διαβάσαμε το βιβλίο... Οι άντρες κλαίνε, τoυ Τζόαν Τούρου!

Ο Νιλ νιώθει μπερδεμένος. Μεγαλώνει και ξέρει πολύ καλά ότι όταν τα αγόρια μεγαλώνουν γίνονται άντρες. Όμως ... πώς είναι να είσαι άντρας; Κοιτάζοντας γύρω του, παρατηρεί τους άντρες στην οικογένεια, στο δρόμο...

Διαβάσαμε το βιβλίο.... Αγαπώ το σώμα μου γιατί, των Σέλι Άναντ και Νόμι Έλενσον!

"Όλοι έχουμε ένα σώμα και κάθε σώμα είναι όμορφο.
Το σώμα σου σε πάει εκεί όπου θέλεις να πας.
Το σώμα σου είναι το πρώτο σου σπίτι.
Και το σώμα σου είναι διαφορετικό από το σώμα οποιουδήποτε άλλου!"

Διαβάσαμε το βιβλίο... Είσαι αστέρι, της Σάντρας Ελευθερίου!

 Είσαι ΑΣΤΕΡΙ! Αυτό μου λένε όλοι!
Δηλαδή όχι ακριβώς όλοι...
Γιατί ενώ η γιαγιά είπε πως έχω αγγελική φωνή,
ο δάσκαλος με έδιωξε από τη χορωδία!
Κι ενώ η κυρία Άννα μου είπε πως είμαι αστέρι
στη ζωγραφική, ο διευθυντής της γκαλερί
δεν έδειξε καθόλου ενδιαφέρον για τον πίνακά μου...
Μήπως ΔΕΝ είμαι αστέρι τελικά;
Κι αν δεν βρω ποτέ το δικό μου αστέρι;

Πόσες φορές δεν λέμε στα παιδιά μας ότι τα κάνουν όλα τέλεια? Μα τι φανταστικές ζωγραφιές; Τι καλά που τραγουδούν; Πόσο όμορφα γράμματα κάνουν; Πόσο έξυπνα είναι; Τι ωραία που έδεσαν τα κορδόνια τους; Ενθουσιαζόμαστε ακόμα και όταν καταφέρνουν να τρώνε μόνα τους!
Δεν σταματούμε να τα παινεύουμε συνεχώς, αρκετές φορές ακόμα και για τα αυτονόητα. Σκοπός μας φυσικά είναι να τα ενθαρρύνουμε και να τους δώσουμε την αυτοπεποίθηση ότι όλα τα μπορούν. Αλλά αλήθεια, τελικά είναι ο σωστός τρόπος αυτός;
Και να σου το μικρό αγόρι της ιστορίας να μας δείξει πώς νιώθει με αυτή τη συνεχής επιβράβευση....

Διαβάσαμε το βιβλίο... Λήδα η Φυσαλίδα, της Αλεξάνδρας Κλάδη!

 
Η Λήδα η Φυσαλίδα, ζει μαζί με τις υπόλοιπες φυσαλίδες στο βυθό της θάλασσας. Το όνειρό της ήταν πάντα να ταξιδέψει έξω από το νερό, πάνω στη στεριά και να δει όλα αυτά τα διαφορετικά πλάσματα για τα οποία έχει ακούσει. Πλέον της φαίνεται πως όλα εδώ βυθό είναι ίδια και δεν το αντέχει. Μια μέρα μαζεύει όλο της το κουράγιο, παίρνει φόρα και το ταξίδι ξεκινά...

Διαβάσαμε το βιβλίο ... Η δασκάλα με μισεί, της Σάντρα Ελευθερίου!

 

Ένα αστέρι, καλέ, τι ζητώ;
Ένα χρυσό αστεράκι κι ένα κόκκινο Μπράβο!
Τι δηλαδή; Είναι ο Αντώνης καλύτερος
μαθητής από μένα; Αστεία πράγματα...
Άλλος είναι ο λόγος που η δασκάλα δεν μου δίνει αστεράκι,
κι απ' το μυαλό δεν μου το βγάζετε:
η δασκάλα με μισεί!
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Το μικρό κορίτσι της ιστορίας νιώθει πως η δασκάλα του δεν το αγαπά. Φαίνεται να επιβραβεύει όλους τους άλλους μαθητές και εκείνη ποτέ. Παρόλο που προσπαθεί και βάζει τα δυνατά της να την εντυπωσιάσει δεν παίρνει αστεράκι στην εργασία της. Ούτε τότε που ανέπτυξε δεξιοτεχνικά το θέμα της μόλυνσης του περιβάλλοντος, ούτε ακόμα όταν περιέγραψε με όμορφα και εντυπωσιακά λόγια την ίδια την δασκάλα. Δεν φαίνεται να συγκινείται με τίποτα. Αποφασίζει λοιπόν στην επόμενη εργασία της να γράψει την αλήθεια της και το πώς αισθάνεται. Να αφήσει τα συναισθήματά της να βγουν και να την καθοδηγήσουν.

Διαβάσαμε το βιβλίο... Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο, της Άννης Θεοχάρη!

To μικρό ελεφαντάκι αναρωτιέται τι θα γίνει όταν μεγαλώσει και η μητέρα του του απαντάει πως θα γίνει ένας μεγάλος γκρι ελέφαντας που θα κάνει ό,τι κάνουν και οι υπόλοιποι ελέφαντες. 

"Είναι στ' αλήθεια τόσο ωραίο
να είσαι κάτι το σπουδαίο,
μέσα στα ζωά το πιο μεγάλο,
μα εγώ θα γίνω κάτι άλλο!"

 
Απαντάει ο μικρός ελέφαντας και αυτό δεν ακούγεται καθόλου καλά στα αφτιά του αρχηγού! Ακούς εκεί να θέλει να γίνει κάτι άλλο! Πού ακούστηκε! Με μιας το απειλεί πως αν δεν συμμορφωθεί με τους κανόνες και δεν ικανοποιήσει τις προσδοκίες τους θα πρέπει να φύγει από την ομάδα! Τι θα κάνει το ελεφαντάκι; Θα καταπιέσει τον εαυτό του και θα πάει ενάντια στα θέλω του; Θα βρεθεί κάποιος να σταθεί στο πλευρό του;

Διαβάσαμε το ... Δώστε θάρρος στο παιδί, της Boglarka Hadinger

Μου αρέσουν πολύ τα βιβλία που έχουν να κάνουν με τη μητρότητα και αναλύουν συμπεριφορές και προσεγγίσεις σε διάφορα θέματα που απασχολούν τις μαμάδες στην καθημερινότητά τους. Δεν σας κρύβω βέβαια πως σπάνια ένα βιβλίο αυτής της κατηγορίας το βρίσκω βοηθητικό ή ακόμα και ενδιαφέρον. Αρκετές φορές οι συμβουλές που έχουν είναι παρωχυμένες, μοιάζουν περισσότερο σαν οδηγό χρήσεων ή είναι εκτός πλαισίου της Ελληνικής οικογένειας. Ακόμα περισσότερες φορές προσπαθούν να δώσουν κατευθύνσεις για το πώς να σταματήσεις μια άσχημη συμπεριφορά (πχ αν δεν τρώει το φαγητό του άστο νηστικό κλπ) και μένουν στο πώς αντί να εμβαθύνουν στο γιατί. Έτσι αντί να βοηθήσουν πραγματικά την μητέρα και το παιδί δυστυχώς προκαλούν τραύματα στις σχέσεις της οικογένειας, που συνήθως καταλήγει στo μπλοκάρισμα της επικοινωνίας.
Oταν λοιπόν, έφτασε στα χέρια μου το συγκεκριμένο βιβλίο δεν μπορούσα παρά να είμαι αρκετά επιφυλακτική.