Διαβάσαμε το βιβλίο... Το πάρτι, της Λίνας Μουσιώνη!

 
Ο Μάνος και η Ειρήνη ξαφνιάζονται με το εντελώς απρόσμενο ταξίδι που προέκυψε στη μαμά και τον μπαμπά οι οποίοι είναι στην πόρτα με τις βαλίτσες έτοιμοι να φύγουν. Πριν τους αποχαιρετήσουν, η μαμά τους έχει μια έκπληξη. Τους δίνει μια λίστα με οδηγίες για να ετοιμάσουν το πάρτι γενεθλίων της. Τα πράγματα θα ήταν πολύ απλά αν ήταν μια απλή και ξεκάθαρη λίστα. Όμως στα χέρια τους κρατούν ένα γρίφο και σύντομα αντιλαμβάνονται πως έχουν να αντιμετωπίσουν μια σειρά από  γρίφους που ο ένας οδηγεί στον άλλο...

Διαβάσαμε και φάγαμε με το βιβλίο ... Περιπέτειες στην κουζίνα με τον Πάρη, της Ελένης Κατσούλη!

 Γειά σου! Είμαι ο Πάρης και λατρεύω τη μαγειρική! Μου αρέσει να τρυπώνω στην κουζίνα και να δημιουργώ νόστιμα φαγητά και σνάκ! Βέβαια δεν τα κάνω όλα μόνος μου, είναι πάντα κοντά μου ένας μεγάλος, ο μπαμπάς, η μαμά, ο παππούς, η δασκάλα...που μου δείχνουν πώς να τρέφομαι υγιεινά και να μαγειρεύω με ασφάλεια...(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Διαβάσαμε το βιβλίο... Γιατί σβήσαμε το γράμμα Β; της Ελένης Ανδρεάδη!

"... το Β δεν αρέσει καθόλου στην αδερφή μου. "Δεν θα έπρεπε να υπάρχει", λέει καθώς φτιάχνει ένα σπιτάκι για πουλιά στον κήπο. Θέλει να βοηθήσουμε τα ζώα, γιατί χάνεται η άγρια φύση και δεν έχουν πού αλλού να πάνε. "Δεν υπάρχει άλλη, δεύτερη Γη" μουρμουρίζει. ....
Κι εγώ μένω να κοιτώ το κενό στη θέση του Β στον πίνακα.
Μα γιατί το έσβησε;"

Διαβάσαμε το βιβλίο... Είσαι αστέρι, της Σάντρας Ελευθερίου!

 Είσαι ΑΣΤΕΡΙ! Αυτό μου λένε όλοι!
Δηλαδή όχι ακριβώς όλοι...
Γιατί ενώ η γιαγιά είπε πως έχω αγγελική φωνή,
ο δάσκαλος με έδιωξε από τη χορωδία!
Κι ενώ η κυρία Άννα μου είπε πως είμαι αστέρι
στη ζωγραφική, ο διευθυντής της γκαλερί
δεν έδειξε καθόλου ενδιαφέρον για τον πίνακά μου...
Μήπως ΔΕΝ είμαι αστέρι τελικά;
Κι αν δεν βρω ποτέ το δικό μου αστέρι;

Πόσες φορές δεν λέμε στα παιδιά μας ότι τα κάνουν όλα τέλεια? Μα τι φανταστικές ζωγραφιές; Τι καλά που τραγουδούν; Πόσο όμορφα γράμματα κάνουν; Πόσο έξυπνα είναι; Τι ωραία που έδεσαν τα κορδόνια τους; Ενθουσιαζόμαστε ακόμα και όταν καταφέρνουν να τρώνε μόνα τους!
Δεν σταματούμε να τα παινεύουμε συνεχώς, αρκετές φορές ακόμα και για τα αυτονόητα. Σκοπός μας φυσικά είναι να τα ενθαρρύνουμε και να τους δώσουμε την αυτοπεποίθηση ότι όλα τα μπορούν. Αλλά αλήθεια, τελικά είναι ο σωστός τρόπος αυτός;
Και να σου το μικρό αγόρι της ιστορίας να μας δείξει πώς νιώθει με αυτή τη συνεχής επιβράβευση....

Διαβάσαμε το βιβλίο ... Η δασκάλα με μισεί, της Σάντρα Ελευθερίου!

 

Ένα αστέρι, καλέ, τι ζητώ;
Ένα χρυσό αστεράκι κι ένα κόκκινο Μπράβο!
Τι δηλαδή; Είναι ο Αντώνης καλύτερος
μαθητής από μένα; Αστεία πράγματα...
Άλλος είναι ο λόγος που η δασκάλα δεν μου δίνει αστεράκι,
κι απ' το μυαλό δεν μου το βγάζετε:
η δασκάλα με μισεί!
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Το μικρό κορίτσι της ιστορίας νιώθει πως η δασκάλα του δεν το αγαπά. Φαίνεται να επιβραβεύει όλους τους άλλους μαθητές και εκείνη ποτέ. Παρόλο που προσπαθεί και βάζει τα δυνατά της να την εντυπωσιάσει δεν παίρνει αστεράκι στην εργασία της. Ούτε τότε που ανέπτυξε δεξιοτεχνικά το θέμα της μόλυνσης του περιβάλλοντος, ούτε ακόμα όταν περιέγραψε με όμορφα και εντυπωσιακά λόγια την ίδια την δασκάλα. Δεν φαίνεται να συγκινείται με τίποτα. Αποφασίζει λοιπόν στην επόμενη εργασία της να γράψει την αλήθεια της και το πώς αισθάνεται. Να αφήσει τα συναισθήματά της να βγουν και να την καθοδηγήσουν.

Διαβάσαμε το βιβλίο... Έχεις λίγο χρόνο; της Σοφίας Δάρτζαλη!

 

Ο παππούς χαρίζει ένα ρολόι κούκο στον εγγονό του. Έτσι ο μικρός από την κούνια του έχει φίλο το πουλί που τον παρατηρεί, τον επαινεί, τον συμβουλεύει.
"Κου-κου, είναι ώρα να ξυπνήσεις!"
"Κου-κου, είναι ώρα για φαγητό!"
"Κου-κου, κοιμήσου μικρό μου!"
Και ο χρόνος κυλάει, ο κούκος δεν άλλαξε, αλλά το αγόρι μεγάλωσε... 

Διαβάσαμε το βιβλίο... "Η πολιτεία των παπουτσιών και ο ξυπόλυτος Ιππόλυτος", του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη!

O Ιππόλυτος είναι ένας ταπεινός τεχνίτης παπουτσιών που εξαιτίας του πολέμου που έχει ξεσπάσει στην πατρίδα του αναγκάζεται να ξενιτευτεί. Όντας λοιπόν πρόσφυγας φτάνει σε μία πολιτεία ξακουστή για τον πλούτο και την καλαισθησία της. Ακούγεται πως σε αυτό τον τόπο, οι κάτοικοι φορούν τα πιο όμορφα παπούτσια του κόσμου. Βλέπετε, αυτός που την κυβερνάει την πολιτεία των παπουτσιών τυχαίνει να είναι σπουδαίος κατασκευαστής παπουτσιών, ο οποίος χαρίζει στους υπηκόους του όσα ξευγάρια θέλουν και ακόμα περισσότερα. Φτάνοντας εκεί τον σταματάει στην πύλη ο φρουρός ο οποίος δίνει στο Ιππόλυτο ένα ζευγάρι καινούργια και πανέμορφα παπούτσια, καθώς απαγορεύεται να περπατάει κανείς ξυπόλυτος σε αυτή την πολιτεία. Παρόλη τη χαρά του ο Ιππόλυτος σύντομα αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά, και ό,τι έχει ακούσει τελικά δεν ήταν αλήθεια. Αποφασίζει να μην μείνει με σταυρωμένα τα χέρια, σηκώνει τα μανίκια και πιάνει "δουλειά"....

Διαβάσαμε το ... Το ημερολόγιο ενός εξερευνητή, της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου

Ο μικρός Άρης μετακόμισε σε νέο σπίτι στην Αθήνα. Δύσκολη για ένα μικρό παιδί η προσαρμογή στη καινούργια πόλη, με καινούργιους φίλους και σε καινούργιο σχολείο. Η σοφίτα του σπιτιού του δίνει μια διέξοδο να ξεφύγει από το άγχος του και να απασχολήσει το μυαλό του με κάτι διαφορετικό: θα το καθαρίσει και θα είναι ο δικός του χώρος. Χρειάζεται αρκετή δουλειά βεβαια. Με σακούλες σκουπιδιών και τη σκούπα στο χέρι ο Άρης αναλαμβάνει δράση... Όμως...

Διαβάσαμε το ... Στάσου στο μπόι σου, της Σοφίας Τσιάμη

 "Η κυρία Ψηλή και η κυρία Κοντή

μοιράζονται την ίδια αυλή.

Και σαν γειτόνισσες, δεν έχουν τίποτα κοινό!
Και σαν να μην έφτανε αυτό,
μετά από έναν καβγά ίδιο Βατερλό,
έκοψαν και την καλημέρα!
Μα όλα άλλαξαν όταν ήρθε στην πόλη τους
το τσίρκο "Πέρα ως πέρα"...."

"Στάσου στον μπόι σου" ο τίτλος του βιβλίου και μας κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον. Έτσι μόλις το πήραμε στα χέρια μας το διαβάσαμε ... μονορούφι.

Σάντρα Ελευθερίου "Η σημασία που έχουν οι μικρές χαρές της ζωής"

Η Σάντρα Ελευθερίου ζει και εργάζεται στη Λάρνακα. Είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες. Σπούδασε γραφικές τέχνες και από το 2004 εργάζεται ως ελεύθερη επαγγελματίας εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Έχει εικονογραφήσει και επιμεληθεί περισσότερα από πενήντα βιβλία. Το 2008 και το 2009 κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό εικονογράφησης που προκήρυξε ο Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού-Νεανικού Βιβλίου, ενώ το 2009 και το 2010 έλαβε το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Είναι η εικονογράφος που αντιπροσώπευσε την Κύπρο στην Τιμητική Λίστα του ΙΒΒΥ 2012. Παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή όπου επίσης έχει διακριθεί. Μπορείτε να δείτε περισσότερα στην σελίδα της: www.sandraeleftheriou.webs.com.

Διαβάσαμε το.... Ο φύλακας του 8 - η αρχή, της Σάντρας Ελευθερίου

"Κάθε μικρό και κάθε μεγάλο συμβάν στη ζωή σου,
κάθε άνθρωπος που θα συναντήσεις,
είναι ένα βήμα προς το πεπρωμένο σου.
Τότε δεν το γνώριζα.
Πολλές είναι οι φορές που κοιτάζωντας πίσω,
στον δρόμο της ζωής μου, βλέπω το δάκτυλο
της αμφιβολίας να σβήνει τα όσα γνώριζα.
Φοβάμαι μήπως ξεχάσω όσα έχω αφήσει πίσω.
Μην ξεχάσω ποιος είμαι.
Ψηλαφώ το σημάδι. Τότε θυμάμαι.
Είμαι ο Αιμίλιος Τράι. Είμαι ο Φύλακας του 8."

Το πρώτο βιβλίο της τριλογίας με συνεπήρε με το που ξεκίνησα να το διαβάζω.