Διαβάσαμε το βιβλίο... Χάρης και Φάρης, της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου!

O Xάρης κάνει κάθε πρωί την ίδια διαδρομή. Περνάει πάνω από τη γέφυρα του χωριού για να φτάσει στο σχολείο. Kαθόλη τη διάρκεια με τη φαντασία του πολεμάει δράκους και τέρατα. Έχει παρατηρήσει ένα μαύρο μπόγο κάτω από τη γέφυρα, δίπλα στο ποτάμι, αλλά μόλις σήμερα παρατήρησε ότι ο μαύρος μπόγος κουνήθηκε. Λες να είναι κάποιος μαύρος ιππότης; Κάποιος δράκος που καιροφυλαχτεί; Μαζεύει όλες του τις δυνάμεις και όλο του το θάρρος και πλησιάζει. Ο μαύρος μπόγος είναι ένα παιδί! Ένα παιδί;

Διαβάσαμε το βιβλίο... Το τραγούδι του Πέτρου, της Νίνα Βαβούρη!

Ένα νέo παράξενο ζώο καταφθάνει στο μικρό ψαροχώρι, και ο Πέτρος  το παίρνει υπό την προστασία του. Δυστυχώς δεν είχε προβλέψει την αντίδραση των συγχωριανών του. Η αγάπη του όμως και η επιμονή του, θα γλυκάνει τις καρδιές όλων και θα διδάξει την κατανόηση και την αλληλεγγύη!

Διαβάσαμε και παίξαμε με το βιβλίο ... Με ένα κόκκινο κουμπί, της Ελένης Μπετεινάκη!

 

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα παιδί που το έλεγαν Ασίντ. Στη χώρα του, το όνομά του σημαίνει λιοντάρι, και πραγματικά το μικρό αγόρι δεν φοβόταν τίποτα! Έπαιζε στη γειτονιά του με τα άλλα παιδιά μέχρι να βραδιάσει, ανέμελο και ευτυχισμένο. Ώσπου όλα άλλαξαν μια μέρα που ήρθε ο πόλεμος και θρονιάστηκε στη χώρα του. Το μικρό αγόρι αναγκάστηκε να φύγει, να ταξιδέψει μόνο του, να φτάσει σε μια άγνωστη χώρα, ξένο μεταξύ ξένων, με μόνη συντροφιά ένα κόκκινο κουμπί. Αυτό έγινε ο φίλος του, το μόνο δικό του πράγμα. Ώσπου ξαφνικά ο Ασίντ μια μέρα χάνει το κουμπί του...

Διαβάσαμε και παίξαμε με το βιβλίο... Παίζουμε "Χώρες"; της Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου!

Πώς είναι να είσαι "φιλοξενούμενος" σε μία άλλη χώρα; Και πώς νιώθεις όταν βλέπεις πως δεν είσαι ευπρόσδεκτος και δεν έχεις πού αλλού να πας; Έτσι ένιωσε ο Σαμί, μετά το σχόλασμα όταν άκουσε τον φίλο του τον Γιάννη να λέει πως πρέπει οι πρόσφυγες να φύγουν και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Αμέσως τα υπόλοιπα παιδιά της παρέας, αναλαμβάνουν δράση και ζητάνε την βοήθεια του Μάγου του 13. Ποιος είναι ο Μάγος αυτός; Μα ο κύριος Ευτύχης που είχαμε γνωρίσει στην προηγούμενη και ομότιτλη ιστορία της συγγραφέως Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου,  που είχε βοηθήσει με εξίσου μαγικό τρόπο την παρέα η οποία αντιμετώπιζε και τότε ένα πρόβλημα!

Διαβάσαμε το ... Η πεταλούδα της σκιάς, της Σοφίας Μαντουβάλου

 Μια χαρούμενη πεταλούδα, η Αφχάρ, παίζει με τη σκιά της που φαίνεται πάνω στο καταπράσινο χορτάρι. Μια μαζεύει τα φτερά της, μια τα απλώνει, ανεβαίνει, κατεβαίνει και στροβιλίζεται στον αέρα.

"Ό,τι και να κάνεις, δεν μπορείς να την πιάσεις, πάντα θα σου ξεφεύγει." την πειράζει ο ήλιος ...

Εκείνη πεισμώνει και γυρνάει την πλάτης στη σκιά για να μην τη βλέπει. Σύντομα κουράζεται όμως και πετάει προς τον ίσκιο ενός δέντρου για να ξεκουραστεί. Τότε μια άλλη σκιά, τρεμουλιαστή, εμφανίζεται και μπλέκεται με την δική της. Της φαίνεται αλλόκοτο το πέταγμά της, τρομαγμένο.

"Η σκιά σου είναι μεγάλη και με τρομάζει"

Διαβάσαμε το... Το αγόρι στο θεωρείο, της Αγγελικής Δαρλάση!

«Θα µας οδηγήσει πίσω το άρωµα από τις τριανταφυλλιές µας. Δε θα χαθούµε» είπε ο Δρόσος στην Αρετή, παρόλο που ήξερε πως ήταν ψέµα: οι τριανταφυλλιές τους είχαν καεί µαζί µε την πρώτη τους ζωή. Στη νέα τους ζωή µένουν σ’ ένα θεωρείο θεάτρου, µε µια άγνωστή τους γυναίκα που λέει πως είναι παιδιά της. Τα όνειρα κι οι εφιάλτες τους µπερδεύονται µε των υπόλοιπων ενοίκων και µε άγνωστες σκιές. Ίσως γι’ αυτό η Αρετή αποφασίζει να ζει κρυµµένη µέσα σ’ ένα µπαούλο· µέχρι που κάποια στιγµή εξαφανίζεται µυστηριωδώς.

Βιβλιοπαίξαμε με το ....Kαλωσήρθατε, του Barroux!

Τι όμορφα που περνούσαν αυτές οι πολικές αρκούδες. Ήσυχα και ξέγνοιαστα... μα για μια στιγμή... τι φασαρία είναι αυτή;
Κρααααακ!
Ο πάγος έσπασε... η στεριά έγινε βάρκα... πάνω της οι 3 πολικές αρκούδες παγιδευμένες ταξιδεύουν στην θάλασσα... μα δεν θα αντέξουν για πολύ... ο πάγος λιώνει και η βάρκα τους όλο και μικραίνει! Σε όποιο μέρος και αν φτάνουν δεν τους επιτρέπουν να κατέβουν!
Ώσπου, να ένα έρημο νησί! Εδώ θα γίνει το καινούργιο τους σπίτι... μέχρι που κάποια άλλα ζώα ξεβράζονται εκεί! Άραγε, υπάρχει χώρος για όλους στο νησί των πολικών αρκούδων;

Διαβάσαμε το... Ο Αντίλ έχει πατρίδα, της Εύης Τσιτιρίδου - Χριστοφορίδου

Ο παππούς του Αντίλ του είχε πει: "Πατρίδα είναι εκεί όπου μπορεί να ανθίζει το χαμόγελό σου".
Το βράδυ που το μικρό αγόρι θα καθίσει να ξαποστάσει στην αμμουδιά, θα τον επισκεφθούν ένα κρυστάλλινο Πεφταστέρι, η Γοργόνα θάλασσα, ο ταξιδιάρης Άνεμος και μια καμήλα δρομάδα και ο κάθε ένας τους θα τον προσκαλέσει σε ένα μοναδικό ταξίδι, προς τα εκεί όπου θα ανθίσει το χαμόγελό του.

Διαβάσαμε το ... Μέσα από τα μάτια τους, της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου

Τι να πει κανείς για αυτό το βιβλίο!
Δυσκολεύομαι να γράψω το οτιδήποτε καθώς θεωρώ οτι θα το αδικήσω.
Περίμενα την έκδοσή του με ανυπομονησία εδώ και πολύ καιρό και ήμουν σίγουρη πως θα είναι συγκλονιστικό. Και δεν έπεσα έξω.