Οι γονείς του Ορέστη έχουν χωρίσει. Έτσι μοιράζει τις διακοπές του ανάμεσα στην Ελλάδα με την μαμά και στην Αγγλία με τον μπαμπά του. Φέτος όμως τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Ο μπαμπάς του ξαναπαντρεύτηκε και μετακόμισε στην Σκωτία. Ο Ορέστης δεν καλοβλέπει αυτή την αλλαγή. Εκείνος ήταν έτοιμος για τις λονδρέζικες διακοπές. Βαριεστημένος και μην μπορώντας να φέρει αντίρρηση, αναχωρεί χωρίς πολλή όρεξη για τα Χάιλαντς που τελικά θα αποδειχθεί ότι είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιοχή....
Πολλά σύννεφα μαζεύτηκαν και ο Βίνσεντ δεν ξέρει πώς να τα οργανώσει και να τα βάλει σε μια σειρά. Αλλά, μπαίνουν άραγε τα σύννεφα σε σειρά; Είναι δυνατόν; Από ό,τι φαίνεται υπάρχει τρόπος...
Η μικρή Χόλι απολαμβάνει κάθε στιγμή στο παγωμένο χωριό της κάπου στο Νότιο Πόλο. Ώσπου μια μέρα όλα θα ανατραπούν. Θα πρέπει να αποχωριστεί τον μπαμπά της για λίγο καιρό καθώς εκείνος θα φύγει για να πάει να βρει φαγητό. Τα ψάρια στην περιοχή τους έχουν μειωθεί σημαντικά και πρέπει να ψάξει αλλού. Πώς θα καταφέρει να αντέξει τον αποχωρισμό η Χόλι; Τι έχει στο μυαλό της;
Ο γλυκός γαϊδαράκος Μπερτ είναι λυπημένος. Έχασε τη φωνή του και πια δεν μπορεί να φωνάξει δυνατά. Μα γίνεται γάιδαρος να μην ξεσηκώνει τους αγρούς με τα γκαρίσματά του;
Ο μικρός Νόλαν λατρεύειτα Σαββατοκύριακα που περνάει με τον παππού και την γιαγιά! Κάθε φορά τον περιμένουν και εκείνοι με λαχτάρα και απολαμβάνουν το χρόνο με τον δραστήριο εγγονό τους. Είναι μια συνήθεια αγαπημένη που κανείς δεν την αμελεί. Μόλις ξημερώσει το Σαββατιάτικο πρωινό, ο Νόλαν έχει ήδη φύγει για να πάει να τους βρει. Αυτή τη φορά όμως κάποιος λείπει...
Ένα μικρό παιδί γράφει γράμμα σε έναν εξωγήινο για τη Γη. Σκοπός του είναι να τον ξεναγήσει στον υπέροχο κόσμο μας και να του δώσει όσες πιο πολλές πληροφορίες για τον πλανήτη μας μπορεί. Τι είναι αυτό όμως που ένας εξωγήινος θα θελε να μάθει;
Στο μικρό χωριό Αμπαγιόμι, κάπου στην Αφρική, όλοι οι κάτοικοι ζουν με τη μουσική! Δουλεύουν μουσικά και αναπνέουν μουσικά, σκουπίζουν και μασουλάνε τα καρότα τους μουσικά, δηλαδή με ρυθμό. Κάθε πρωί φυσικά ξυπνάνε και με ρυθμό: η γιαγιά χτυπάει το τύμπανό της ντουμ ντουμ ντουμ και έτσι ξεκινάει η μέρα τους! Όμως ένα πρωινό το τύμπανο δεν χτύπησε. Ο μάγος πήγε μέχρι την καλύβα της γιαγιάς να δει τι συμβαίνει και ανακάλυψε πως δεν είναι πια εκεί! Πώς θα κάνουν όλα αυτά που κάνουν αν δεν ξεκινήσουν τη μέρα τους με το τύμπανο της γιαγιάς που τους έδινε ρυθμό; Η εγγονή της, η Σι Λόντε, ένα κορίτσι θαρραλέο και γεμάτο περιέργεια, αποφασίζει να αναζητήσει τη γιαγιά της και να ξαναφέρει τη μουσική πίσω στο χωριό. Και τι υπέροχο ταξίδι είναι αυτό!
Το μικρό αγόρι έχει ένα φίλο, το Γέτι, που το μόνο που ξέρει να λέει είναι η λέξη "Ακόμη". Σιγά σιγά και μέσα από τις καθημερινές δυσκολίες το μικρό αγόρι αρχίζει να καταλαβαίνει τη δύναμη που έχει αυτή η μικρή λεξούλα και σύντομα όχι μόνο θα καταφέρει να κάνει αυτά που θέλει, αλλά θα εμπνεύσει και τους φίλους του.
Ένα φανταστικό βιβλίο γνώσεων για τον πλανήτη μας και όλες τις πληροφορίες που τον αφορούν μαζεμένες, ιδανικό για τους μικρούς επιστήμονες της ζωής μας!
Πώς αλλάζει η μέρα σε νύχτα; Γιατί αλλάζουν οι εποχές; Πώς είναι η Γη στο εσωτερικό της; Γιατί κουνιούνται οι ήπειροι; Από τι αποτελείται ο φλοιός της; Ποιες είναι οι κλιματικές ζώνες; Πώς δημιουργούνται τα διάφορα καιρικά φαινόμενα;
Τι είναι η οικογένεια; Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει μπαμπάς και μαμά; Και αν δεν υπάρχει ο μπαμπάς; Τότε δεν αποτελεί οικογένεια για ένα παιδί η μαμά του και τα αδέρφια του; Και αν δεν υπάρχουν οι γονείς τότε οι παππούδες ή οι γιαγιάδες ή όποιος το μεγαλώνει δεν είναι η οικογένειά του; Τελικά μήπως ο όρος οικογένεια σημαίνει κάτι περισσότερο; Μήπως είναι κάτι πιο βαθύ;
Ένα παράξενο πλάσμα εμφανίστηκε και τα υπόλοιπα ζώα αμέσως έδειξαν ενδιαφέρον να μάθουν ποιος είναι και από πού ήρθε. Αλλά αυτό που πραγματικά τους κίνησε την περιέργεια ήταν η βαλίτσα που το παράξενο ζώο έσερνε μαζί του. Όταν τους εξήγησε τι περιέχει, τους έκανε μεγάλη έκπληξη πώς τόσα πολλά πράγματα χωράνε σε μια τέτοια βαλίτσα. Έτσι μόλις το παράξενο ζώο κοιμήθηκε εκείνα άρπαξαν την ευκαιρία να δουν με τα ίδια τους τα μάτια όλα αυτά τα φανταστικά που τους περιέγραψε. Όμως...
Ο
κος Χταπόδης δίπλα στον πίνακα της τάξης έδειχνε στα παιδιά την
πρόσθεση. Τα ψαράκια συμμετείχαν στο μάθημα και σήκωναν τα πτερύγιά
τους, όταν μια βροχή από πλαστικά καλαμάκια έπεσε στο κεφάλι τους! Μα τι
συμβαίνει; Ο κος Χταπόδης εξήγησε στα μικρά ψαράκια πώς δυστυχώς οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το κακό που δημιουργούν και πως πρέπει όλοι μαζί να βρουν μια λύση! Και ναι! Το μόνο που θα μπορούσαν να κάνουν είναι να ειδοποιήσουν έγκαιρα τους ανθρώπους! Πήραν λοιπόν το δρόμο για την παραλία. Στην πορεία όμως είδαν πως τα πράγματα είναι
πιο σοβαρά από όσο νόμιζαν. Θα καταφέρουν να σώσουν το σπίτι τους, τη
θάλασσά τους; Θα μπορέσουν να φέρουν εις πέρας το σχέδιό τους; Ποιος άνθρωπος είναι πρόθυμος να ακούσει τα ....ψάρια;
Μας συγκίνησε και τις δύο. Το διαβάσαμε το βράδυ στο κρεβάτι της
αγκαλιά και πραγματικά ήταν λες και κάποιος έχει μπει στις σκέψεις μου
και τις έγραψε στο χαρτί. Όλο το κείμενο ξεχειλίζει από αγάπη
αληθινή, από συναισθήματα που πραγματικά μια μάνα νιώθει για το παιδί
της ανεξάρτητα αν είναι αγόρι ή κορίτσι.
"Το Σοφάκι, ένα μικρό κορίτσι που λατρεύει τα ζωάκια, παρακαλεί τη
μητέρα του να πάρουν ένα σκυλάκι". Η μητέρα του αρνείται και το βράδυ το
Σοφάκι θα δει στον ύπνο του τον Ντο το Νεραϊδόσκυλο που θα του μάθει τι
σημαίνει Αγάπη, Φροντίδα και Προσφορά προς τα αδέσποτα ζώα. Ο Ντο, όπως
η πρώτη νότα της μουσικής, μέσα από ένα μαγικό όνειρο θα διδάξει στον
μικρό κορίτσι την πρώτη αξία της ζωής, την Αγάπη και θα δείξει στο
Σοφάκι πώς μέσα από απλές καθημερινές πράξεις μπορεί να μάθει να αγαπά
και να σέβεται και άλλους πέρα από τον εαυτό του."
Ψάχνοντας ένα καινούργιο βιβλίο για μένα έπεσε στα χέρια μου το "Ο σκύλος που τόλμησε να ονειρευτεί". Είχα διαβάσει αρκετά καλές κριτικές για το πρώτο βιβλίο της Sun-Mi Hwang, το "Η κότα που ονειρεύτηκε να πετάξει" και αποφάσισα να το πάρω.
"Αυτή είναι η ιστορία μιας σκυλίτσας που την έλεγαν Μαλλιαρούλα.
Γεννημένη παρακατιανή, λόγω της ιδιαίτερης εμφάνισής της περνάει τον
περισσότερο καιρό της στην ηλιόλουστη αυλή του σπιτιού του αφεντικού
της. Η Μαλλιαρούλα έχει όνειρα και προσδοκίες, ακριβώς όπως όλοι εμείς.
Μα κάθε χειμώνα, μαύρα σύννεφα κατεβαίνουν και η Μαλλιαρούλα βρίσκεται
αντιμέτωπη με δοκιμασίες που θα πρέπει να ξεπεράσει. Μέσα απ’ τα
σύννεφα, κι ακόμα περισσότερο πέρα από τις πύλες της αυλής του αφεντικού
της, βρίσκεται η πιθανότητα της φιλίας, της μητρότητας και της ευτυχίας
– όλα αυτά είναι εκεί έξω και την περιμένουν, φτάνει η Μαλλιαρούλα να
μπορέσει να τα κρατήσει, να τα φέρει στο σπίτι και να μας δείξει ότι η
ίδια η ζωή είναι η πιο συναρπαστική περιπέτεια που θα ζήσουμε ποτέ."
Ένα βιβλίο χωρίς εικόνες....μόνο γράμματα.....και είναι για παιδιά;
Συγνώμη μα ποιο παιδί θα θέλει να διαβάσει ένα βιβλίο που δεν έχει ούτε το παραμικρό χρώμα...ούτε ένα σχήμα ....παρά μόνο άσπρες σελίδες και μαύρα γράμματα.
Μα πραγματικά υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι αρέσει κάτι τέτοιο στα παιδιά?
Εκτός και αν το βιβλίο αυτό σε αναγκάζει να κάνεις αστείους ήχους και να λες τρελές λέξεις....και μάλιστα να ακούγονται από την μαμα και τον μπαμπά που προσπαθούν πάντα να είναι σοβαροί!!
Πχ η μαμά ίσως ποτέ αν μην έλεγε "Είμαι μια μαϊμού που έμαθε να διαβάζει μόνη της!" χρησιμοποιώντας επιπλέον μαϊμουδίστικη φωνή!
Το βιβλίο αυτό λοιπόν δεν έχει καμία εικόνα....δεν έχει πλοκή ....δεν είναι ιστορία....
απλά σου εξηγεί τι είναι τελικά το βιβλίο....και πώς το χρησιμοποιούμε.
Είναι ένας τρόπος για να δούμε την δύναμη της αφήγησης και την μαγεία
του βιβλίου. Γιατί όπως είπαμε μπορεί να μην έχει εικόνες αλλά έχει ένα αφηγητή που πρέπει να κάνει ό,τι του λένε οι λέξεις!!! Ακριβώς ότι του λένε οι λέξεις!!!
Και πιστέψτε με θα θέλετε να το διαβάσετε ξανά και ξανά!
Ο B. J. Novak είναι επίσης σεναριογράφος, παραγωγός και ηθοποιός.
Ο ίδιος του αρέσει πολύ να κάνει τους άλλους να γελάνε (είναι κωμικός) και τρελαίνεται ειδικά για το παιδικό γέλιο. Πιστεύει πως δεν υπάρχει το
χαμόγελο ευγένειας στα παιδιά. Χαμογελάνε μόνο όταν το νιώθουν και το
γέλιο τους ειναι τόσο αυθόρμητο τόσο αληθινό "σχεδόν εθιστικό" όπως
χαρακτηριστικά λέει.
Η αρχική ιδέα για το βιβλίο του ήρθε όταν έψαχνε να βρει ένα αστείο βιβλίο να διαβάσει στα παιδιά των φίλων του, ένα βιβλίο που θα του άρεσε και εκείνου αλλά και στους μικρούς του φίλους. Τότε του ήρθε η ιδέα ότι τα παιδιά θα τρελαίνονταν να τον ακούσουν να λέει αστείες φράσεις και λέξεις που ποτέ ένας ενήλικα δεν θα χρησιμοποιούσε. Ακόμα πιστεύει πως τελικά η δύναμη των βιβλίων είναι στις λέξεις και την αφήγηση και όχι στις εικόνες. (Αλήθεια πόσες φορές δεν εχετε ξετρελαθεί με ένα βιβλίο και μόλις γίνεται ταινία απογητεύεστε με το αποτέλεσμα?)
Επίσης όπως μας αποκαλύπτει δεν ξέρει να ζωγραφίζει ...και έτσι γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο χωρίς εικόνες.
Δείτε τον συγγραφέα να διάβαζει το βιβλίο!!
Το βιβλίο το έγραψε σχεδόν με την μία, μέσα σε μία μερα και δεν χρειάστηκε επιμέλεια. Για να βοηθησει τους γονείς στον τρόπο που πρέπει να το διαβάσουν έχει δώσει χρώμα και μέγεθος σε κάποιες λέξεις...πχ στα σημεία που ο αφηγητής πρέπει να μοιάζει ότι μονολογεί οι λέξεις ειναι μικρές...ή οταν είναι για φωνή ρομποτ τα γράμματα είναι τετραγωνισμένα.
Φοβερά απλό αλλά θεωρώ ότι ειναι πολύ έξυπνο και πρωτότυπο.
