Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2023

Διαβάσαμε το βιβλίο... Δασκάλα για μια μέρα, της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου!



 Όλα τα παιδιά θέλουν να παίξουν το ρόλο της δασκάλας. Μάλιστα πολλά από αυτά υποδύονται τη δασκάλα στο σπίτι με μαθητές τις κούκλες τους. Τι γίνεται όμως όταν τους δίνεται η δυνατότητα να πάρουν το ρόλο αυτό μέσα στο σχολείο, σε κανονική τάξη;

Πέμπτη 18 Μαΐου 2023

Διαβάσαμε το βιβλίο.... Ο Αλέκος στη χώρα των παθημάτων, της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου!

 


Ο μικρός Αλέκος θέλει να γίνει επιστήμονας όπως ο μπαμπάς του. Γι αυτό και έχει ξεκινήσει τα πειράματα από μικρή ηλικία. Αυτό βέβαια που εκείνος ονομάζει πείραμα, είναι η εφαρμογή κάτι τρελών ιδεών με βασικό αποτέλεσμα τα μικρά άτυχα ζωάκια και ζουζουνάκια να υποφέρουν. 

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2023

Διαβάσαμε το βιβλίο... Άκουσέ με, κοίτα, της Γιώτας Αλεξάνδρου!


 
"Άκουσέ με, κοίτα".
Σ' ακούω. Κι ας μην μιλώ.
"Κοίτα τι βρήκα στην παραλία. Μια πέτρα σε σχήμα καρδιάς.
Κι ένα ξύλο ξωτικό. Κι ένα στριφτό κοχύλι. Δεν είναι όμορφα;"
Ζωγραφίζεις πάνω μου έναν κόκκινο ήλιο να χαμογελά.
Κρατά στην αγκαλιά του μαι πράσινη θάλασσα.
Ένας γλάρος που σου μοιάζει χορεύει μ' ένα κύμα.  (από το οπισθόφυλλο)


Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2022

Διαβάσαμε το βιβλίο... Μια κόκκινη μύτη, ένα βιολί κι ένα όνειρο! της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου



Ένα υπέροχο και τρυφερό παραμύθι, διαφορετικό από όσα έχετε διαβάσει μέχρι τώρα...

"Ένα αγόρι ονειρεύεται ένα βιολί και μια κόκκινη μύτη. Το γέλιο είναι η δύναμή του στο λευκό κάστρο. Το δοξάρι διώχνει τα Μαύρα Βέλη και πλημμυρίζει το κάστρο με χρώματα.

Το αγόρι μεγαλώνει. Κάθε μέρα, μετά τη βάρδια στο νοσοκομείο παίρνει το βιολί, φοράει την κόκκινη μύτη και αναζητά τα χαμόγελα των παιδιών. Μαζί ταξιδεύουν στα παραμύθια. Γελούν, τραγουδούν, ονειρεύονται..." (από το οπισθόφυλλο)

Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2021

Διαβάσαμε το βιβλίο... Μάντρα, Μάντρα, τι μαγειρεύεις; της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου!


 Η Μάντρα, είναι μια μικρή μάγισσα, διαφορετική από τις άλλες. Αγαπάει τα ξόρκια αλλά θέλει να φτιάχνει πεταλούδες και πουλιά, όχι βατράχια και τέρατα. Αγαπάει την απαλή, μελωδική μουσική, αλλά όχι την σκοτεινή, θλιβερή μουσική που θέλει να ακούει η μαμά της. Προτιμάει το κίτρινο του λεμονιού και το πράσινο του αγρού και όχι το μαύρο.  Της αρέσει να μαγειρεύει ομελέτα ή σουφλέ, αλλά όχι σούπα με ερπετά και κοκαλάκια νυχτερίδας. Φυσικά με τίποτα δεν θέλει να φτιάξει σούπα με παιδιά. Αχ, αυτή η θεία της με το καραμελόσπιτο. Αυτή τα φταίει όλα.