Διαβάσαμε το βιβλίο... Η κραυγή των λύκων, των Βασίλη Κουτσιαρή και Γιάννης Διακομανώλης!

Ο Λούης και οι γονείς του κατέφθασαν στο χωριό θέλοντας να κάνουν ένα καινούριο ξεκίνημα. Οι χωριανοί όμως δεν φαίνεται να τους καλοδέχονται και μάλιστα κάποιοι τους προειδοποιούν "Φύγετε! Όσο είναι καιρός". Ένας μάγος στο παρελθόν είχε ρίξει κατάρα: "Καταραμένοι όλοι οι ξένοι που ζουν και θα ζουν σε αυτό το χωριό!"

Μια γυναίκα, η Μαριάννα, είχε συμβουλέψει τους κατοίκους του χωριού: "Μην πειράξετε ποτέ τους λύκους". Όλοι σεβάστηκαν την επιθυμία της. Κανείς δεν ήξερε αν οι λύκοι ήταν ήμεροι ή άγριοι. Τους φοβόντουσαν αλλά τους σέβονταν και έτσι κάθε βράδυ κλειδώνονται στο σπίτι τους, με φώτα ανοιχτά, και κανένας δεν βγαίνει έξω.

Διαβάσαμε το βιβλίο ... Στρατιώτες στον πόλεμο (1940-1944), του Βασίλη Κουτσιαρή και του Γιάννη Διακομανώλη!

 

Ήταν νύχτα όταν χτύπησε το κουδούνι του πρωθυπουργού. Με τις πιτζάμες και τη ρόμπα ο Μεταξάς άνοιξε την πόρτα. Ο Ιταλός πρέσβης Γκράτσι του έδωσε το έγγραφο, που ζητούσε να περάσουν ελεύθερα οι οι Ιταλοί τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Εκείνος τον κοίταξε στα μάτια και του απάντησε "ΟΧΙ". Νωρίς το πρωί η σειρήνα άρχισε να χτυπά. Οι στρατιώτες φίλησαν τις μητέρες τους. Τις αγκάλιασαν σφικτά. Ήξεραν ότι μπορεί να μην τις ξανάβλεπαν. "Στο καλό και με τη νίκη!" φώναζαν όλοι. Και εκείνοι παρασύρθηκαν από το πλήθος. Κοίταξαν πίσω, αλλά μόνο τα λευκά μαντήλια, που ανέμιζαν, διακρίνονταν από μακριά. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Γνωρίζω την ιστορία, Βασίλης Κουτσιαρής και Γιάννης Διακομανώλης

Οι συγγραφείς, Βασίλης Κουτσιαρής και Γιάννης Διακομανώλης, για άλλη μια φορά συνεργάζονται και με πολλή φροντίδα (όπως δείχνει το αποτέλεσμα) μας παρουσιάζουν δύο πολύ σημαντικά στοιχεία της ιστορίας μας με τρόπο άμεσο και ζωντανό, ιδανικό για παιδιά μικρότερης ηλικίας.

Στη σειρά Γνωρίζω την Ιστορία από τις εκδόσεις Μίνωας, κυκλοφορούν οι τίτλοι "Μέγας Αλέξανδρος" και "Ο Λεωνίδας και η μάχη των Θερμοπυλών", οι οποίοι αποτελούν μια υπέροχη εισαγωγή για τους μικρούς αναγνώστες στα μονοπάτια της Ιστορίας μας, και είναι σίγουρο πως θα τους συναρπάσει.

Διαβάσαμε το ... 'Ετοιμος; του Γιάννη Διακομανώλη

Ο Οδυσσέας, το μικροκαμωμένο και αδύνατο αγόρι με τα τεράστια στρογγυλά γυαλιά, καθόταν στο παγκάκι του σχολείου πριν χτυπήσει το κουδούνι για την προσευχή, και ανυπομονούσε να έρθει το διάλειμμα για να διαβάσει το καινούργιο εικονογραφημένο βιβλίο γνώσεων που κρατούσε στα χέρια του. 
Ο Αχιλλέας "ο γίγας", ο νέος μαθητής του σχολείου που ήρθε από την Νέα Υόρκη, έκατσε δίπλα του.  Και θα ήταν μια ακόμα συνηθισμένη μέρα, αν η δασκάλα δεν ανέθεται στα δύο παιδιά να πάνε στο εργαστήριο μελέτης, που είναι στο υπόγειο του σχολείου, για να φέρουν την υδρόγειο και μερικούς χάρτες για το μάθημα που θα ακολουθούσε.

Βιβλιοπαίξαμε με το ... "Η γραμμή", των Βασίλη Κουτσιαρή και Γιάννη Διακομανώλη

Κάθομαι στο πρώτο θρανίο. Μπροστά ακριβώς από την έδρα της κυρίας. Για κακή μου τύχη κάθομαι με τον Θοδωρή, που ήρθε φέτος στο σχολείο μας και είναι ενοχλητικός και ακατάστατος.Μα καλά, από όλα τα παιδιά της τάξης μου, με αυτόν μου έτυχε να καθίσω;
Φυσικά, από την αρχή έβαλα τους κανόνες μου. Με το μολύβι μου τράβηξα στο θρανίο μια γραμμή. Μια χοντρή μαύρη γραμμή. Έτσι, κανείς δεν θα μπορούσε να μπει στο χώρο του άλλου.