Διαβάσαμε το... "Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα", της Κατερίνας Παπαγαρυφάλλου

To αγόρι με τα φωτεινά μάτια, τα ανυπόμονα χείλη και τα δυνατά χέρια τρέχει στο λιβάδι ξένοιαστος, λαχανισμένος. Ανεβαίνει στη ρόδα του λούνα παρκ και γελάει δυνατά! Κάνει ποδήλατο στο λιβάδι με τις μαργαρίτες! Μόνο που όλα αυτά τα κάνει με τα μάτια κλειστά καθισμένος πάνω στις δικές του ρόδες. Ο Τρεχαλητής, ένα αγόρι σαν όλα τα άλλα, ονειρεύεται. Ονειρεύεται όλα όσα δεν μπορεί αλλά θα θελε να κάνει, όλα όσα θα θελε να αλλάξει. Αχ, πόσο όμορφα θα ήταν να μπορούσε να έπαιζε με τα άλλα παιδιά, να έμοιαζε σε εκείνα. Μπορεί κανένας να μην μπορεί να τον φτάσει στα μαθήματα, αλλά στα διάλειμμα δεν καταφέρνει ποτέ να φτάσει εκείνος τους συμμαθητές του.

Διαβάσαμε το ... Ο πόλεμος που έσωσε τη ζωή μου, της Kimberly Brubaker Bradley!

Η δεκάχρονη Έιντα, η οποία έχει μια δυσμορφία στο κάτω μέρος του ενός ποδιού της, ζει με τη μητέρα της και τον μικρό της αδερφό, Τζέιμι. Δεν έχει βγει ποτέ έξω από το σπίτι, να περπατήσει στο δρόμο ή να παίξει με άλλα παιδιά,  καθώς η μητέρα της ντρέπεται για εκείνη. Μάλιστα δεν της επιτρέπει ούτε την κοινόχρηστη τουαλέτα να χρησιμοποιεί για να μην τη δει κανένα, και της έχει ένα μικρό κουβά για να κάνει την ανάγκη της. Την κακοποιούσε καθημερινά αφού έτσι νόμιζε πως ξορκίζει το κακό! Η μόνη χαρά της Έιντα είναι ο μικρός της αδερφός, ο Τζέιμι, που τον φροντίζει σαν να είναι εκείνη η μητέρα του, και τον περιμένει καθημερινά πώς και πώς να γυρίσει από την βόλτα του για να της διηγηθεί όλα αυτά τα απλά και αυτονόητα για εμάς, που δεν της επιτρέπεται να δει και να ζήσει εκείνη.