Το μικρό αγόρι τριγυρνούσε μόνο του στο πάρκο βρόμικο και πεινασμένο μέχρι που το βρήκε ένας κύριος και το πήγε στο Ίδρυμα. Εκεί η Βικτορία τον ανέλαβε και τον περιποιήθηκε. Τον έκανε ένα αρωματικό μπανάκι, του έκοψε τα νυχάκια, τον πήγε στον κύριο Αντώνη το γιατρό, που τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν ο κύριος που τον βρήκε, και στη συνέχεια του έδειξε το κρεβάτι του αλλά και τους συγκατοίκους του. Όνομα δεν του έδωσαν αλλά από όσο έμαθε κανένας άλλος από τους μικρούς τρόφιμους δεν είχαν όνομα. Τους φώναζαν με βάση τον αριθμό που είχε το κρεβάτι τους. Έτσι το μικρό αγόρι άκουγε στον αριθμό 21, και σύντομα έγινε φίλος με τον 17! Αυτό όμως που ονειρευόταν είναι ένα δικό του σπίτι και μια δικιά του οικογένεια. Μα πάνω από όλα ένα δικό του όνομα κανονικό!
